Bir fabrika yangınında saniyeler değil, dakikalar belirleyicidir. Yangın çıktıktan sonra ortam sıcaklığı kısa sürede yüzlerce dereceye tırmanır ve binayı ayakta tutan çelik taşıyıcı sistem, belirli bir sıcaklığın üzerinde yük taşıma kapasitesini yitirmeye başlar. Kapasite kaybı yapısal çökmeye dönüştüğünde, hem içerideki insanlar hem de yangına müdahale eden ekipler büyük risk altına girer. İşte yangın geciktirici boya, tam da bu kritik dakikaları kazanmak için vardır.
Bu rehberde yangın geciktirici boyanın ne olduğunu, intumesan teknolojinin nasıl çalıştığını, Türkiye'deki yangın mevzuatının fabrika ve çelik yapılardan ne talep ettiğini, boya kalınlığının neye göre belirlendiğini ve 2026 yılı itibarıyla İstanbul'da uygulama maliyetlerinin hangi düzeyde seyrettiğini ele alıyoruz. Amaç; tesis yöneticileri, proje sorumluları ve işletme sahipleri için hem yönetmelik uyumunu hem de gerçek can güvenliğini sağlayacak doğru kararın teknik altyapısını sunmaktır.
Önemli bir hatırlatmayla başlamak gerekir: yangın geciktirici boyada kalınlık, dayanım süresi ve sistem seçimi can güvenliğini doğrudan ilgilendiren, projeye özel mühendislik kararlarıdır. Bu yazıdaki bilgiler genel bilgilendirme amaçlıdır; her uygulama, üretici sertifikası ve yetkili hesap doğrultusunda projelendirilmelidir.
Yangın geciktirici boya, uygulandığı yüzeyi yangın anında ısıdan yalıtarak, malzemenin yangından etkilenmesini belirli bir süre geciktiren özel bir kaplamadır. Çelik yapılarda kullanılan tipi, yangın sırasında çeliğin kritik sıcaklığa ulaşmasını yavaşlatarak yapının daha uzun süre ayakta kalmasını sağlar.
Burada doğru anlaşılması gereken bir nokta vardır: yangın geciktirici boya yangını söndürmez ve çeliği "yanmaz" hale getirmez. Yaptığı şey, zaman kazandırmaktır. Bu kazanılan süre; binanın tahliyesi, itfaiyenin müdahalesi ve can kaybının önlenmesi için hayati öneme sahiptir. Bu yüzden bu boyalar "yangın geciktirici" olarak adlandırılır — işlevleri yangının ve onun yapısal etkilerinin ilerlemesini geciktirmektir.
Yangın güvenliği önlemleri iki ana grupta toplanır. Aktif yangın koruma sistemleri, çalışmak için bir tetikleyiciye ihtiyaç duyar: yağmurlama (sprinkler) sistemleri, yangın algılama ve alarm, duman tahliye fanları gibi. Bunlar yangını algılar ve müdahale eder.
Pasif yangın koruma sistemleri ise herhangi bir tetikleyiciye, enerjiye ya da komuta ihtiyaç duymadan, yangının kendisiyle birlikte kendiliğinden devreye girer. Yangın geciktirici boya tipik bir pasif koruma unsurudur. Yangına dayanıklı kapılar, yangın bölme duvarları ve çeliğin yalıtımı da bu gruba girer. Pasif sistemin en büyük avantajı, güvenilirliğidir: çalışması için bir mekanizmanın doğru tetiklenmesini beklemez; ısı belirli bir düzeye ulaştığında boya kendiliğinden tepkimeye girer.
Etkili bir fabrika yangın güvenliği, aktif ve pasif sistemlerin birlikte tasarlanmasıyla sağlanır. Yangın geciktirici boya, bu bütünün taşıyıcı sistemi koruyan vazgeçilmez parçasıdır.
Çelik yanmaz; bu doğrudur. Ancak yanmaması, yangında güvende olduğu anlamına gelmez. Çeliğin yangındaki asıl zayıflığı, yüksek sıcaklıkta mukavemetini hızla kaybetmesidir.
Oda sıcaklığında son derece güçlü olan çelik, sıcaklık arttıkça yumuşar ve taşıma gücü düşer. Bu, betonarmeye kıyasla çeliğin yangında daha hızlı tepki vermesine yol açar. Bir fabrika yangınında ortam sıcaklığı dakikalar içinde birkaç yüz dereceden bin dereceye kadar çıkabilir. Bu ısı, korumasız çelik taşıyıcılara doğrudan geçer ve çeliğin sıcaklığı hızla yükselir. Sıcaklık belirli bir eşiği aştığında, çelik kolon ve kirişler üzerlerindeki yükü artık güvenle taşıyamaz.
Çelik için sıkça anılan bir kritik eşik vardır. Genel kabule göre çelik, yaklaşık 540–550 °C sıcaklıkta taşıma gücünün önemli bir bölümünü yitirir. Bu sıcaklık aşıldığında, yapı tasarım yükü altında güvenli kalamaz ve çökme riski doğar.
Türkiye'deki yangın mevzuatı da bu eşiği temel alır. Yönetmeliğe göre, yangın sırasında içindeki yanıcı maddeler nedeniyle çelik elemanlarında 540 °C'nin üzerinde bir sıcaklık artışına sebep olmayacak çelik yapılar, yangına karşı dayanıklı kabul edilir. Bu kritik sıcaklığın aşılması beklenen yapılarda ise çeliğin uygun şekilde yalıtılması gerekir. İşte yangın geciktirici boyanın hedefi tam olarak budur: çeliğin bu kritik sıcaklığa ulaşmasını, hedeflenen süre boyunca (örneğin 30, 60, 90 ya da 120 dakika) geciktirmek.

Çelik koruması için kullanılan yangın geciktirici boyaların büyük bölümü "intumesan" (şişen tip) boyalardır. Bu boyaların çalışma prensibi, normal koşullarda ince bir film olan kaplamanın, yangın anında dramatik biçimde dönüşmesine dayanır.
Boya belirli bir sıcaklığa ulaştığında, içindeki kimyasal bileşenler tepkimeye girer ve kaplama hacmini kat kat artırarak şişer. Bu şişme sonucunda yüzeyde kalın, gözenekli, köpük benzeri bir karbon tabakası (char) oluşur. İnce film halindeyken birkaç milimetre olan kaplama, şişerek çok daha kalın bir koruyucu tabakaya dönüşür. Bu karbon tabakası, ısının çeliğe ulaşmasını yavaşlatan bir yalıtım kalkanı işlevi görür.
İntumesan boyaların etkisini sağlayan tipik bileşenler arasında amonyum polifosfat, melamin ve pentaeritritol gibi maddeler bulunur. Bu bileşenler ısıyla birlikte uyum içinde tepkimeye girerek hem gaz çıkışını hem de karbon tabakası oluşumunu tetikler ve köpüğün kabarmasını sağlar.
Oluşan karbon tabakasının koruma sağlamasının iki temel yolu vardır. Birincisi ısı yalıtımıdır: gözenekli köpük yapısı, ısının iletimini büyük ölçüde yavaşlatır ve altındaki çelik yüzeyin ısınmasını geciktirir. Çeliğin kritik sıcaklığa ulaşması bu sayede ertelenir.
İkincisi, alev yayılımının ve yanıcı gaz çıkışının baskılanmasıdır. İntumesan kaplama, yüzeyde alevin ilerlemesini zorlaştırır ve bazı sistemlerde yanıcı gaz ile toksik duman salınımını azaltmaya yardımcı olur. Yangında dumanın can kaybındaki payı düşünüldüğünde, bu ikinci etki de önemlidir.
Çeliği yangından korumanın tek yolu intumesan boya değildir. Geçmişte ve bugün kullanılan başlıca pasif yöntemler arasında çeliğin betonla kaplanması, alçı veya yangın panelleriyle kutulanması ve püskürtme yangın sıvaları bulunur. Bu yöntemler etkilidir ancak yer kaplar, ağırlık getirir ve çoğu zaman estetik açıdan sınırlıdır.
İntumesan yangın geciktirici boyanın bu yöntemlere göre öne çıkan yönleri şunlardır: çeliğin formunu ve estetiğini koruması ve renk seçeneği sunması, diğer yöntemlere göre çok daha az yer kaplaması, hem atölyede hem sahada uygulanabilmesi, montaj sırasında oluşan hasarların kolay ve ekonomik biçimde onarılabilmesi ve yapıya kayda değer ek ağırlık getirmemesi. Açıkta bırakılmak istenen, mimari olarak görünür çelik konstrüksiyonlarda intumesan boya çoğunlukla tercih edilen çözümdür.
Yangın geciktirici boya, fabrikalarda yalnızca iyi bir uygulama değil; çoğu durumda yasal bir gerekliliktir. Türkiye'de bu alanı düzenleyen temel mevzuat, Binaların Yangından Korunması Hakkında Yönetmelik'tir.
Binaların Yangından Korunması Hakkında Yönetmelik, 2007 yılında yürürlüğe girmiş ve sonraki yıllarda çeşitli değişikliklerle güncellenmiştir. Yönetmelik; bina, tesis ve işletmelerin tasarım, yapım, işletim ve kullanım aşamalarında yangın risklerinin en aza indirilmesini, yangın durumunda ise can ve mal kaybının azaltılmasını hedefler. Karada ve suda, resmî ve özel her türlü yapı bu yönetmelik kapsamında değerlendirilir.
Fabrikalar açısından kritik olan, yönetmeliğin taşıyıcı sistem ve yapı elemanlarının yangına dayanımına ilişkin hükümleridir. Yönetmelik, taşıyıcı sistemin bir yangında insanların tahliyesi ya da söndürme süresince yapının stabil kalmasını sağlayacak şekilde boyutlandırılmasını ister.
Yönetmelik, çelik yapılar için belirli bir mantık kurar. Buna göre; çevreye yangın yayma tehlikesi olmayan ve yangın sırasında içindeki yanıcı maddeler nedeniyle çelik elemanlarında 540 °C'nin üzerinde sıcaklık artışına yol açmayacak çelik yapılar, yangına karşı dayanıklı kabul edilir.
Bu eşiğin aşılmasının beklendiği durumlarda ise çeliğin uygun şekilde yalıtılması gerekir. Yönetmelikte, alanı belirli bir büyüklüğün altındaki tek katlı bazı yapılar için istisna tanımlanmıştır; ancak diğer çelik yapılarda çeliğin sıcaktan yalıtılması beklenir. Bir fabrikanın bu kapsamda nereye düştüğü; yapının alanı, kat sayısı, kullanım amacı, içindeki yangın yükü ve yağmurlama sisteminin bulunup bulunmaması gibi faktörlere bağlıdır. Bu değerlendirme, yetkili bir proje müellifi tarafından yönetmeliğin güncel hükümlerine göre yapılmalıdır.
Yangın geciktirici koruma "ne kadar süre" koruyacak sorusuyla tanımlanır. Yapı elemanlarının yangına dayanım süresi, dakika cinsinden ifade edilir: R30, R60, R90, R120 gibi. Buradaki sayı, elemanın yangın altında kendisinden beklenen görevi sürdürdüğü dakika sayısını gösterir.
Bir fabrikada hangi dayanım süresinin gerektiği keyfi bir tercih değildir. Yönetmelik, yapı elemanlarının göstermesi gereken asgari yangına dayanım sürelerini; yapının kullanım sınıfına, yüksekliğine ve yağmurlama sistemiyle korunup korunmadığına bağlı olarak tanımlar. Yağmurlama sistemi bulunan bir yapıda gereken süre, aynı yapının yağmurlamasız halinden farklı olabilir. Doğru hedef sürenin belirlenmesi, projenin yangın güvenliği tasarımının bir parçasıdır.
Dayanım süresinin yanında, yapı malzemeleri bir de yangına tepki sınıfıyla tanımlanır. Bu sınıflandırma, bir malzemenin yangının çıkışına ve büyümesine ne kadar katkıda bulunduğunu gösterir ve A1, A2, B, C, D, E, F gibi harflerle ifade edilir. A1 sınıfı malzemeler yanmaya katkısı olmayan malzemelerdir; harf sıralamasında ilerledikçe yanıcılık katkısı artar.
Yangın geciktirici boya seçilirken iki kavram birbirine karıştırılmamalıdır: dayanım süresi (R sınıfı) elemanın yangın altında ne kadar dayandığını, tepki sınıfı ise malzemenin yangını ne ölçüde beslediğini anlatır. Çelik yapı koruması söz konusu olduğunda asıl belirleyici olan, sistemin sertifikalı yangına dayanım performansıdır.
Çelik koruması için kullanılan yangın geciktirici boya, tek bir ürün değil; birbirini tamamlayan katmanlardan oluşan bir sistemdir. Sistem ancak tüm katlar uyumlu seçilip doğru uygulandığında sertifikalı performansını verir.
Astar, intumesan boya ile çelik yüzey arasındaki bağ katmanıdır ve sistemin en kritik halkalarından biridir. Yangın geciktirici boyanın görevini yapabilmesi için, yangın sırasında oluşan koruyucu tabakanın çelik yüzeyden ayrılmaması gerekir. Astar, artan sıcaklıkla birlikte yüzeyden ayrılırsa, üzerindeki intumesan kat da çelikten kopar ve koruma işlevini yerine getiremez.
Bu yüzden astar gelişigüzel seçilemez. İntumesan boyanın üreticisi tarafından o sistemle birlikte test edilmiş ve onaylanmış astarlar kullanılmalıdır. Üretici onayı olmayan bir astar, sertifikalı sistemin geçerliliğini ortadan kaldırır.
Sistemin yangından koruyan asıl katı, intumesan ana kattır. Bu katın performansı, doğrudan kuru film kalınlığına (DFT — Dry Film Thickness) bağlıdır. Hedeflenen yangın dayanım süresine ulaşmak için belirli bir kalınlık gerekir; kalınlık yetersizse, yangında oluşan karbon tabakası beklenen yalıtımı sağlayamaz ve sistem hedeflenen süreden önce başarısız olur.
Bu nedenle intumesan ana katın kuru film kalınlığı, uygulama sırasında kalibre cihazlarla ölçülür ve kayıt altına alınır. Kalınlık kaydı, sistemin sertifikaya uygun uygulandığının somut kanıtıdır.
Son kat, intumesan ana katın üzerine uygulanan koruyucu ve dekoratif katmandır. İki işlevi vardır: intumesan katı nem, mekanik etki ve atmosferik koşullardan korumak ve yüzeye istenen rengi ve görünümü vermek. İntumesan boyalar dış etkenlere karşı tek başına dayanıklı olmayabilir; özellikle dış mekân ve nemli ortamlarda uygun son kat zorunludur. Son kat da intumesan sistemle uyumlu olmalı ve üretici tarafından onaylanmalıdır.

Yangın geciktirici boyada en sık yapılan yanlış varsayım, "her çelik elemana aynı kalınlıkta boya uygulanır" düşüncesidir. Gerçek bunun tam tersidir: gereken kalınlık her profil için ayrı hesaplanır.
Bu hesabın merkezinde kesit faktörü (Hp/A, section factor) kavramı vardır. Kesit faktörü, basitçe, bir çelik profilin yangına maruz kalan yüzey alanının kütlesine oranıdır. İnce ve geniş yüzeyli profiller hızlı ısınır; kalın ve kütleli profiller daha yavaş. Yani aynı yangında, ince bir profil kütleli bir profile göre daha çabuk kritik sıcaklığa ulaşır.
Bunun pratik sonucu şudur: yüksek kesit faktörlü (hızlı ısınan) profiller daha kalın yangın geciktirici boya gerektirir; düşük kesit faktörlü profiller daha az. Bir fabrika çatı makasındaki ince elemanlarla, ana taşıyıcı kolonlar farklı kalınlıklarda boyanır.
Doğru kalınlık tespiti üç bilginin bir araya gelmesiyle yapılır: hedeflenen yangına dayanım süresi (örneğin R60 veya R90), her elemanın kesit faktörü ve seçilen boya ürününün sertifikasında yer alan kalınlık tabloları. Üretici, bağımsız ve akredite laboratuvarlarda yapılan testlere dayanarak, hangi kesit faktöründeki profilin hangi dayanım süresi için kaç mikron/milimetre boya gerektirdiğini belgeler.
Bu yüzden profesyonel bir uygulamada, projedeki tüm çelik elemanların listesi çıkarılır, her birinin kesit faktörü belirlenir ve üretici sertifikasındaki tablolardan gereken kalınlıklar tespit edilir. Bu çalışma yapılmadan verilen "ortalama" bir kalınlık, hem yetersiz koruma hem de gereksiz maliyet riski taşır. Kalınlık tespiti, yangın geciktirici boya projesinin mühendislik omurgasıdır.
Su bazlı intumesan boyalar, çelik koruması alanında en yaygın kullanılan tiptir. Fırça, rulo ya da tabanca ile uygulanabilir; solvent içermedikleri için uygulama sırasında daha az koku ve daha düşük çevresel etki sağlar. İç mekânda kullanılan, kuru ortamlardaki fabrika çelik konstrüksiyonları için genellikle uygun ve ekonomik bir çözümdür. Birçok şartnamede iç mekân pasif yangın geciktirici boyanın su bazlı olması istenir.
Dış mekânda, yüksek nemli ya da agresif endüstriyel ortamlarda kullanılan elemanlar için solvent bazlı ya da epoksi esaslı intumesan sistemler tercih edilir. Bu sistemler neme, kimyasal etkenlere ve mekanik zorlamalara karşı daha dirençlidir. Özellikle epoksi esaslı intumesan boyalar, zorlu endüstriyel ve dış ortam koşulları için geliştirilmiştir; ancak uygulamaları çoğu zaman özel ekipman ve deneyim gerektirir. Doğru tipin seçimi; elemanın iç mi dış mı olduğuna, ortam koşullarına ve hedef dayanım süresine göre yapılır.
Yangın geciktirici boyanın performansı, uygulandığı yüzeye sıkı sıkıya tutunmasına bağlıdır. Bu yüzden süreç, çelik yüzeyin uygun temizlik derecesine getirilmesiyle başlar. Yeni imalatta yüzey kumlanır; bakım ve rötuş işlerinde, kaynak dikişleri ve hasarlı alanlar için mekanik temizlik (örneğin St 3 derecesi) yapılır. Ardından, intumesan sistemle uyumlu ve üretici onaylı astar uygulanır.
Astar kuruduktan sonra intumesan ana kat uygulanır. Uygulama, her elemanın kesit faktörüne ve hedef dayanım süresine göre belirlenmiş kalınlığa ulaşacak şekilde yapılır. Gereken kalınlık tek katta sağlanamıyorsa, üreticinin izin verdiği şekilde birden fazla kat halinde uygulanır. Uygulama sırasında ve sonrasında kuru film kalınlığı ölçülür; ölçümler hedef değerlerle karşılaştırılır ve kayıt altına alınır.
İntumesan kat istenen kalınlığa ulaştıktan ve kuruduktan sonra, gerektiğinde uyumlu son kat uygulanır. Sürecin sonunda kalite kontrol yapılır: kalınlık kayıtları, kullanılan ürünlerin sertifikaları, astar–ana kat–son kat uyumu ve uygulama belgeleri bir araya getirilir. Bu belgeler, yapının yangın yönetmeliği uyumunun ve denetimlerde sunulacak kanıtın temelini oluşturur. Yangın geciktirici boyada belgelendirme, işin kendisi kadar önemlidir.
Fabrika ve üretim tesislerindeki çelik kolonlar, kirişler ve çatı makasları, yangın yükünün ve insan yoğunluğunun bir arada bulunduğu yapılardır. Bu taşıyıcı sistemlerin yangın geciktirici boyayla korunması, hem yönetmelik uyumu hem de gerçek can güvenliği açısından temel bir önlemdir.
Depolar ve lojistik merkezleri, içlerindeki malzeme yoğunluğu nedeniyle yüksek yangın yükü taşır. Geniş açıklıklı çelik konstrüksiyonların korunması, bu yapılarda yapısal stabilitenin yangın süresince sürdürülmesi için kritiktir.
Çelik taşıyıcı sistem kullanan ticari binalar, alışveriş ve kamu yapıları da yangın yönetmeliği kapsamında değerlendirilir. Bu yapılarda da taşıyıcı çeliğin hedeflenen dayanım süresine göre korunması beklenir; mimari olarak görünür bırakılan çelikte intumesan boya estetik açıdan da avantaj sağlar.

Yangın geciktirici boya uygulamasının maliyeti; hedeflenen yangına dayanım süresine, çelik elemanların kesit faktörlerine, gereken toplam kalınlığa, seçilen ürün tipine ve yüzey hazırlığı koşullarına göre değişir. Aşağıdaki tablo, 2026 yılı itibarıyla İstanbul piyasası için yaklaşık m² fiyat aralıklarını gösterir. Buradaki m², boyanan çelik yüzey alanını ifade eder. Kesin maliyet, ancak proje bazında kalınlık hesabı ve yerinde keşif sonrası belirlenebilir.
Hedef Dayanım — Tipik Kapsam — Yaklaşık m² Fiyatı (2026)
Tablodaki aralıkların geniş olması, kesit faktörünün uygulamadan uygulamaya çok değişmesinden kaynaklanır: aynı dayanım süresi için ince profillere uygulanan kalın boya, m² maliyetini yukarı çeker.
Yangın geciktirici boyada en ucuz teklif çoğu zaman en riskli karardır. Yetersiz kalınlık ya da sertifikasız sistem, denetimde uygunsuzluk; gerçek bir yangında ise can güvenliği riski demektir. Karar verirken m² fiyatından önce, sistemin sertifikası ve kalınlık hesabının doğruluğu değerlendirilmelidir.

İstanbul, Türkiye'nin sanayi üretiminin önemli bir bölümünü barındıran, çelik konstrüksiyonlu fabrika, depo ve lojistik yapı yoğunluğu yüksek bir şehirdir. Bu yapı stoku, yangın yönetmeliği uyumu açısından yangın geciktirici boya hizmetine sürekli talep oluşturur.
Anadolu Yakası'nda Tuzla, Pendik, Sancaktepe ve Sultanbeyli'deki sanayi bölgeleri; Ümraniye–Ataşehir hattı ile Çekmeköy yönündeki üretim alanları çelik konstrüksiyonun yoğun olduğu bölgelerdir. Avrupa Yakası'nda ise İkitelli, Başakşehir, Esenyurt ve Hadımköy organize sanayi bölgeleri benzer şekilde yoğun bir fabrika ve depo yapı stokuna sahiptir. Bu bölgelerdeki çelik çatı makasları, taşıyıcı kolonlar ve geniş açıklıklı endüstriyel yapılar, doğru projelendirilmiş bir pasif yangın koruma sistemiyle yönetmeliğe uyumlu hale getirilebilir.
Dek-Mar, 1994'ten bu yana İstanbul genelinde su yalıtımı, endüstriyel zemin kaplama ve koruyucu kaplama çözümleri alanında hizmet vermektedir. Yangın geciktirici boya projelerinde, çelik elemanların kesit faktörü çalışması, hedef dayanım süresine uygun sertifikalı sistem seçimi, üretici onaylı astar–ana kat–son kat uygulaması ve kalınlık kayıtlarının belgelendirilmesi esas alınır. Fabrikanızın pasif yangın koruma ihtiyacını değerlendirmek için iletişim sayfamız üzerinden ya da +90 216 499 08 92 numaralı telefondan bize ulaşabilirsiniz.

Yangın geciktirici boya projelerinde sıkça karşılaşılan ve hem denetim hem de can güvenliği açısından risk doğuran hatalar şunlardır:
Bu, fabrikanızın yangın yönetmeliği kapsamındaki durumuna bağlıdır. Yönetmelik, belirli koşullardaki çelik yapılarda çeliğin yangından yalıtılmasını ister; kullanım sınıfı, alan, kat sayısı, yangın yükü ve yağmurlama sisteminin varlığı bu değerlendirmede belirleyicidir. Yapınızın gerçek durumu, yetkili bir proje müellifi tarafından yönetmeliğin güncel hükümlerine göre değerlendirilmelidir.
Hayır. Çelik zaten yanmaz; sorun çeliğin yüksek sıcaklıkta mukavemetini kaybetmesidir. Yangın geciktirici boya, çeliğin kritik sıcaklığa ulaşmasını hedeflenen süre boyunca geciktirir. Görevi, tahliye ve müdahale için zaman kazandırmaktır; yangını söndürmez.
Bu kodlardaki sayı, yapı elemanının yangın altında kendisinden beklenen görevi sürdürdüğü dakika sayısını gösterir. R60 yaklaşık 60 dakika, R120 yaklaşık 120 dakika dayanımı ifade eder. Fabrikanız için hangi sürenin gerektiği, yönetmeliğe göre yapının kullanımına, yüksekliğine ve yağmurlama durumuna bağlı olarak belirlenir.
Hayır. Gereken kalınlık her profil için kesit faktörüne göre ayrı hesaplanır. İnce, hızlı ısınan profiller daha kalın boya gerektirir; kütleli profiller daha az. Doğru kalınlık; hedef dayanım süresi, kesit faktörü ve üretici sertifika tablolarının birlikte değerlendirilmesiyle tespit edilir.
Mevcut yüzeyin durumu ve mevcut boyanın intumesan sistemle uyumu değerlendirilmeden uygulama yapılmamalıdır. Çoğu durumda uygun yüzey hazırlığı ve üretici onaylı astar gerekir. Uyumsuz bir alt zemin, sistemin sertifikalı performansını geçersiz kılabilir.
Su bazlı intumesan boyalar, iç mekân ve kuru ortam çelik konstrüksiyonları için yaygın ve uygun bir çözümdür; doğru kalınlıkta uygulandığında sertifikalı dayanım performansını verir. Dış mekân, yüksek nem ve agresif ortamlar için ise solvent ya da epoksi esaslı sistemler tercih edilir. Belirleyici olan, ürünün test edilmiş performansı ve doğru tipin doğru yere uygulanmasıdır.
Profesyonel bir uygulamada belgelendirme sürecin ayrılmaz parçasıdır. Kullanılan ürünlerin sertifikaları, kuru film kalınlığı kayıtları ve uygulama belgeleri bir araya getirilir. Bu belgeler, yapının yangın yönetmeliği uyumunun ve denetimlerde sunulacak kanıtın temelini oluşturur.
Dek-Mar, İstanbul genelinde fabrikanızın çelik konstrüksiyonunu yerinde değerlendirir, elemanların kesit faktörünü çıkarır ve hedef dayanım süresine uygun sertifikalı sistemi önerir. Detaylı bilgi ve teklif için +90 216 499 08 92 numaralı telefondan ya da iletişim sayfası üzerinden ulaşabilirsiniz.

İlgili içerikler: Epoksi Bazlı Endüstriyel Zemin Kaplama · Poliüretan Endüstriyel Zemin Kaplama · Kimyasala Dayanıklı Epoksi Zemin Kaplama · Açık Çatı İzolasyonu